30-06-08

Abruzzo ontwaakt

Abruzzo is beslist niet de bekendste streek van Italië. De regio ligt aan de oostkust, ongeveer halfweg de Italiaanse laars. Ergens ter hoogte van de kuit dus. Kwaliteitswijn is niet het eerste wat je hier verwacht, maar volgens de befaamde Italiaanse wijngids Gambero Rosso hangt er verandering in de lucht. Meer heeft een wijnliefhebber niet nodig om nieuwsgierig te worden.

We schreven het al eerder: in minder bekende wijnstreken kan je zaken doen. Wanneer een regio met een povere reputatie het roer omgooit, duurt het doorgaans nog jaren voor de prijzen de lucht in gaan. In tegenstelling tot gerenommeerde Italiaanse appellaties, zijn wijnen uit de Abruzzen zeer democratisch geprijsd.

Twee druivensoorten zwaaien er de plak: Trebbiano voor witte wijnen (in Zuid-Frankrijk bekend als Ugni Blanc) en Montepulciano voor rode. Verwar die laatste niet met het Toscaanse dorpje Montepulciano en zijn Vino Nobile. Voorts is er een stoet andere druiven, zowel Italiaanse als internationale, die er de tweede viool spelen.

Op dit moment domineert de middelmaat hier nog te veel. Maar met bergen tot boven de 2000 meter, rivieren, valleien en een lange kust, beschikt Abruzzo over een mooie waaier aan klimaten en bodems voor wijnbouw. Als de nieuwe generatie wijnbouwers dat potentieel naar waarde weet te schatten, mogen we nog mooie dingen verwachten.

Palio Montepulciano d’Abruzzo 2005

Wijnproducent Citra is een reus in de Abruzzen. Eigenlijk is het een overkoepeling van 10 coöperatieves, waarbij liefst 5.000 boeren zijn aangesloten. Er wordt een resem wijn geproduceerd onder verschillende labels, een beetje zoals grote wijnbedrijven in de nieuwe wereld.

In de Palio-reeks proefden we de Montepulciano d’Abruzzo van de goede jaargang 2005. Een neus vol kersen en krieken heet ons welkom, met zwarte peper en een vleugje laurier op de achtergrond. Behoorlijk wat alcohol, maar toch aangenaam.

Op de tong wordt het beeld keurig bevestigd: opnieuw zoete kersen, nu in het gezelschap van blauwe pruimen. De kruidigheid zit vooral in de afdronk. Een vleugje groene paprika kan sommigen storen, maar we willen niet muggenziften. De wijn is zacht en soepel, maar bezit toch voldoende tanninestructuur en een behoorlijke lengte.

Nog een tip: deze wijn smaakt een stuk aangenamer wanneer je hem licht gekoeld schenkt, zo rond de 15°. De alcohol domineert dan minder en het fruit komt beter tot zijn recht. Probeer het verschil zelf maar eens uit.

€ 6,82 bij Italvin in Mons of bij Amor’Vino in Gent.

Palio_web

22:56 Gepost door Luk in WIjn | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, montepulciano, abruzzo |  Facebook |

27-06-08

Wijn van de kleinste buur

In onze ogen is wijn een zuiders product, maar eigenlijk rukken de wijngaarden steeds verder op naar het noorden. Belgische, Nederlandse en Engelse wijngaarden worden stilaan meer dan een curiosum. Het meest ervaren noordelijke wijnland is echter Luxemburg. Tijd om te ontdekken dat onze kleine buur méér te bieden heeft dan brandstof en banken.

De Luxemburgse wijngaarden liggen langs de kronkelende oevers van de Moezel, die de grens met Duitsland vormt. Alles samen goed voor ongeveer 1.300 hectare wijnstokken. De gemiddelde temperatuur ligt in deze streek één tot twee graden hoger dan in de rest van het Groot-Hertogdom, maar dat is relatief. Het blijft uiteraard een fris klimaat in vergelijking met de meeste wijnlanden.

Liefhebbers van wijnen uit de Elzas zullen de typische druivensoorten zeker herkennen, zoals Riesling, Pinot Blanc of Auxerrois. Ook typisch Luxemburgs is de Rivaner-druif, die in Duitsland bekend staat als Müller-Thurgau.

Dat is allemaal goed en wel, maar is de wijn ook lekker? Bij Luxemburgse wijn denken we toch vooral aan wat zoeterige schuimwijn met lage alcoholpercentages. Dat beeld is onvolledig. Dankzij een betere know how en een modernisering van de technieken blijkt Luxemburg wel degelijk in staat kwaliteit te produceren. Belangrijk is vooral dat het beperken van het aantal druiventrossen per stok, zodat de druiven optimaal kunnen rijpen.

Zwoele wijnen moet je hier natuurlijk niet verwachten, maar laat dat geen bezwaar zijn. Noordelijke regio's lenen zich tot lichte maar verfijnde wijnen. Het moeten niet altijd krachtpatsers zijn.

Château Pauqué Riesling 2004

Uit de appellatie Moselle Luxembourgeoise – de enige herkomstbenaming in het land – proeven we een Riesling van Château Pauqué, één van de Luxemburgse toppers. We zijn benieuwd wat je hier uit Riesling kan halen, toch bij uitstek een druif die van koelte houdt. Deze jaargang 2004 kon bovendien al wat verouderen en ook dat past bij deze druif.

Bij opening is de neus aanvankelijk wat gesloten. Na verloop van tijd ontdekken we delicate aroma's van bloesem, wit fruit en een vleugje “pétrole”, zoals deze typische Rieslinggeur wat oneerbiedig wordt omschreven. Ook de smaak komt beetje bij beetje open. Maar geduld wordt beloond: we ontdekken een zeer zuivere Riesling, mooi droog en met uitgesproken zuren, verfijnd en met een lange afdronk.

Een erg geslaagde wijn, die het uitstekend doet bij delicate gerechten zoals een fris slaatje met grijze noordzeegarnalen.

€ 12,10 bij Swaffou in Pulle, 0473.81.59.93

pauque_web

17:34 Gepost door Luk in WIjn | Permalink | Commentaren (0) | Tags: luxemburg, moezel, riesling |  Facebook |

23-06-08

De thuishaven van de Syrah

Als er de jongste jaren één druif wereldwijd hip en populair werd, is het wel de Syrah. De Australiërs noemen haar Shiraz, maar dat is slechts een andere naam voor hetzelfde kind. Hoewel, de stijlverschillen tussen Syrah en Shiraz zijn vaak groot. Zeker als we vergelijken met Syrah uit de noordelijke Rhone, de thuishaven van deze druivensoort.

Vermoedelijk is Syrah de vijfde meest aangeplante druivensoort ter wereld. Naar schatting 140.000 hectare wijngaard is ermee bedekt. Dat cijfer zal ongetwijfeld de komende jaren nog toenemen. De grote doorbraak danken we aan de Australische Shiraz die onder meer in de Verenigde Staten erg populair is. Deze versie is vaak kloek, zeer rijp en expressief. Liefhebbers vallen voor de warmbloedige power. Critici zullen zeggen: confituurachtig.

Oorspronkelijk komt de Syrah-druif uit de Franse Rhonevallei. Die vallei bestaat uit een groot en bekend zuidelijk gebied enerzijds, en een beperkt en minder bekend noordelijk deel anderzijds. Het is in het noorden, tussen Lyon en Valence, dat de Syrah haar grootste gedaante toont. Wereldvermaard – en peperduur – zijn de wijnen uit de appellatie Hermitage. Eigenlijk spreken we over slechts één heuvel, goed voor 130 hectare wijnstokken. Één fles kost daar minstens 30 euro, maar net zo makkelijk 100 euro.

Te duur voor je portemonnee? Dan is er het ruimere gebied rondom, Crozes-Hermitage genoemd. Hier vind je vlot wijnen rond de 10 à 15 euro, maar uiteraard niet van hetzelfde niveau. Wie een prijs- en kwaliteitsklasse tussenin zoekt, kan op verkenning gaan in naburige appellaties als Côte-Rôtie, Saint-Joseph of Cornas. Opgelet, goedkoop zijn deze wijnen nooit.

Domaine du Colombier, Crozes-Hermitage 2006

Crozes-Hermitage is al te vaak banaal, maar er zijn gelukkig producenten die mooie wijnen maken. Domaine du Colombier bijvoorbeeld. Dit domein beschikt over Syrahstokken van 45 jaar, een respectabele leeftijd.

In de neus ontdekken we een vrij “wilde” wijn, met aroma’s van leer en bosgrond. Laat je niet afschrikken, daar is niets fout mee. Wie de wijn karafeert of flink in het glas laat walsen, krijgt na een tijdje fruitiger aroma’s.

Ook in de mond lijkt deze wijn absoluut niet op Australische Shiraz. We proeven een kruidige en aardse wijn, met rood fruit op de achtergrond, een zachte tanninestructuur en een mooie aciditeit. Een ideale kennismaking met Syrah uit de Noordelijke Rhone, zonder een gat in je bankrekening te slaan.

€ 13,90 bij Espacevin Pirard in Genappe, 067.77.31.01.

Colombier_web

09:49 Gepost door Luk in WIjn | Permalink | Commentaren (0) | Tags: syrah, crozes-hermitage, rhone |  Facebook |