20-04-08

Spaanse wijn in een Belgisch boek

Spanje is één van de drie grootste wijnnaties ter wereld, samen met Frankrijk en Italië. Dat is wordt ook op de Belgische markt steeds duidelijker. Frankrijk blijft in ons land met voorsprong de belangrijkste wijnleverancier, maar Spanje is de sterkste stijger en staat nu op de derde plaats, na Italië.

Een communautaire voetnoot is meteen op zijn plaats. De Waalse wijnliefhebbers en wijnhandelaars zweren veel trouwer bij Franse wijn dan hun Vlaamse en Brusselse collega’s, wiens horizon duidelijk internationaler is. De taalkundige en culturele verwantschap tussen Wallonië en Frankrijk is daarbij wellicht de belangrijkste verklaring. Misschien speelt de grotere welvaart in Vlaanderen ook een rol.

Als één Franstalige Belg zich ooit heeft ingezet voor een wereldwijde blik op wijn, dan is het Eric Boschman, bekroond tot beste sommelier van België in 1989 en sindsdien het sympathieke enfant terrible van de Franstalige wijnwereld. Boschman sloeg de handen in elkaar met Alain Bloeykens, wellicht Vlaanderens bekendste wijnkenner en organisator van de jaarlijkse wijnbeurs Megavino. Samen brachten ze vorige week het boek “Spaanse wijn” uit.

Hoewel de opzet en de afwerking van het boek wat slordig overkomen (zo wordt geen enkele foto benoemd), is dit beslist een interessant werk voor elke liefhebber van Spaanse wijn. Niet enkel kan je een hoop kennis opdoen, het werk is zeer duidelijk afgestemd op de Belgische markt.

Het boek bestaat uit twee luiken. In het eerste deel word je als lezer meegenomen in een virtuele reis door de Spaanse wijnstreken. Je leert er over de bodem, het klimaat en de druivensoorten, je krijgt een kort overzicht van de verschillende appellaties en je maakt kennis met een resem wijndomeinen die op de Belgische markt aanwezig zijn.

Het tweede deel bespreekt liefst 114 verschillende wijnen, die je stuk voor stuk in onze Belgische winkelrekken vindt. Bij elke wijn krijg je wat commentaar, enkele praktische gegevens, het adres van de invoerder en een vermelding van de prijscategorie. De wijnen worden niet ingedeeld per streek, maar in eigenzinnige categorieën, zoals doordeweekse wijn, zondagse flessen, oude wijnen of feestwijnen. Je kan dit arbitrair noemen, maar voor veel consumenten is het wellicht logischer dan een klassieke indeling.

Zowel voor de gevorderde wijndrinker als voor de geïnteresseerde debutant biedt dit boek heel wat leuke informatie. Een aanrader dus.

“Spaanse wijn”, geschreven door Alain Bloeykens en Eric Boschman, uitgegeven door Vinopres kost € 9,80.

Spaansewijn_nl_fr_web

17:40 Gepost door Luk in WIjn | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje |  Facebook |

16-04-08

Klavertje drie aan de oevers van de Duero

Tot de jaren ’70 stond Spanje synoniem voor muffe en saaie wijnen, die veel te lang op hout hadden gelegen en waaruit het laatste restje fruit was verdwenen. Vandaag staat Spanje bekend als leverancier van betaalbaar wijnplezier. Die omwenteling begon in de jaren ’80. Één van de eerste kwaliteitsgebieden was Castilla y Leon, Spanjes grootste autonome regio.

De drie belangrijkste appellaties uit deze regio liggen netjes op een rij langs de oevers van de Duero-rivier: Ribera del Duero, Rueda en Toro. Elk van de drie genoemde streken heeft zijn eigenheid.

Rueda is de hipste van het ogenblik, met zijn frisse en speelse witte wijnen die je tegenwoordig overal ziet opduiken, vaak voor weinig geld. Als het eindelijk eens mooi weer wil worden, is dit de ideale terraswijn. De rode wijnen van Toro zijn kloeke jongens vol rijp fruit. Allemansvrienden, erg toegankelijk, maar door het warme klimaat niet altijd verfijnd. Persoonlijk verkies ik doorgaans Ribera del Duero, met zijn fijnere wijnen uit hoger gelegen en dus koelere wijngaarden.

We vroegen aan La Buena Vida, een grote importeur van Spaanse wijn in ons land, om ons van elk van deze drie herkomstbenamingen een fles voor te stellen.

Van wijnmaker Javier Sanz proefden we de “Villa Narcisa” 2007. Dat bleek een erg typische Rueda: zeer expressief en aromatisch, met een neus van kruisbes en fijne citroenmelisse. Deze fruitbom is zeer rijp en bevat flink wat alcohol. De levendige zuren houden de zaak in evenwicht. Goed gekoeld schenken. € 8,69

Uit Toro komt de “Vetus” 2004 van Viña Villabuena. De eerste geurimpressie is wat vreemd en niet echt aangenaam. Maar geef de wijn wat zuurstof (in een karaf, of door te “walsen” in het glas) en het probleem verdwijnt als sneeuw voor de zon. Dit is een kloeke wijn, met stevig fruit, getoaste aroma’s en een flinke portie vanille (door de houtrijping). Een krachtpatser, die toch voldoende finesse heeft om zijn evenwicht te bewaren. € 13,53.

Tot slot testen we een Ribera del Duero, toch veruit de meest gerenommeerde regio van de drie. Wijndomein Pérez Pascuas maakt verschillende prijzige klassewijnen, maar toont met de “Cepa Gavilán” 2005 dat goede wijn ook betaalbaar kan zijn. In de neus krijgen we zacht fruit, een fijne kruidigheid en een tikje koffie. In de mond ontplooit zich een elegante wijn, met zachte tannines en veel frisheid. Alles zit prima in balans. Een absolute aanrader, aan € 12,33.

duero_web

19:18 Gepost door Luk in WIjn | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, duero, ribera del duero, rueda, toro, tempranillo |  Facebook |

10-04-08

De Nahe biedt voor elk wat wils

De Rijn is de ruggengraat van de Duitse wijnbouw. Op twee kleine wijnbouwgebiedjes in Oost-Duitsland na, liggen alle Duitse wijnstreken langs de Rijn of langs één van zijn zijrivieren. De Moezel en de Main ken je wellicht, maar wie heeft al van de Nahe gehoord?

De Nahe is een bescheiden zijrivier van de Rijn, ten zuiden van de Moezel. De gelijknamige streek is één van de minder bekend Duitse wijnregio’s. Dit middelgrote herkomstgebied – goed voor 4500 hectare wijngaard - staat kwalitatief nochtans zijn mannetje. Bovendien is de streek ook toeristisch aantrekkelijk, zeker voor liefhebbers van kuuroorden. De Romeinen wisten het huidige Bad Kreuznach al naar waarde te schatten.

Diezelfde Romeinen brachten ook de wijnbouw mee. De Nahe is dus een wijnstreek met een zeer lange en eerbiedwaardige traditie. Toch kreeg de regio pas in 1971 de status van zelfstandig wijnbouwgebied.

Sommige Duitse wijngebieden zijn in sterke mate aan één druivensoort gelinkt. In de Moezel of de Rheingau zwaait de Riesling de plak, terwijl Spätburgunder (Pinot Noir) in de Ahr en in Baden domineert. In de Nahe kunnen we daarentegen niet van een dominante druif spreken. Variatie is hier troef, met een brede waaier witte druiven (Riesling, Müller-Thurgau, Silvaner, Weissburgunder, Grauburgunder), aangevuld met enkele rode exemplaren (Dornfelder, Portugieser en Spätburgunder). Dat is zowel een handicap als een troef. Je kan zowel spreken van veelzijdigheid, als van een gebrek aan profiel.

Weingut Schauss

In het stadje Idar-Oberstein, bekend om zijn edelstenen, ligt het fraaie wijndomein van de familie Schauss. Ze bezitten percelen op de betere wijnflanken in de buurt. Laten we eens kijken wat ze daarmee aanvangen.

We beginnen klassiek, met een droge Riesling Spätlese 2004, gemaakt met druiven uit de Monzinger Halenberg. Enkele jaren flesrijping leveren nu al een licht geëvolueerde neus op, met dat typische vleugje “petroleum”. We proeven een speelse combinatie van fruitigheid en frisse zuren, zoals we dat bij deze druif verwachten. Geen top-Riesling, maar een mooi exemplaar met flink wat mineralen.

De droge Grauburgunder (Pinot Gris) 2006 beviel ons uitstekend. De neus is eerder discreet en mineralig, met een vleugje limoenschil. Op de tong blijft hij strak en droog. Het is een kruidige en stenige wijn, met een vleugje witte aalbes en een fijn bittertje in de afdronk.

Respectievelijk € 9,25 en € 8,70 bij wijnhuis Brigitte in Evergem, lefevre.brigitte@skynet.be, 0476.67.81.51.

Schauss_web

20:40 Gepost door Luk in WIjn | Permalink | Commentaren (1) | Tags: riesling, pinot gris, duitsland, nahe |  Facebook |