20-02-08

Goede Beaujolais is ideale maaltijdwijn

Weinig wijnen hebben een zo belabberde reputatie als Beaujolais. Dat dankt deze wijnstreek aan de jaarlijkse kermis van primeurwijnen, de Beaujolais nouveau. Het gaat om piepjonge wijnen, waarvan de druiven een tweetal maanden eerder nog in de wijngaard hingen. In Europa passen de consumenten steeds meer voor dit veredelde fruitsap. Primeurwijnen maken tegenwoordig vooral sier in Japan en China.

Jammer genoeg wijzen veel consumenten gemakshalve alle Beaujolais af. Jammer, want er valt best kwaliteit te vinden onder de serieuze jongens (of zouden Beaujolaiswijnen eerder meisjes zijn?). Goede Beaujolais is fruitig, fris, zacht en soepel.

Officieel behoort Beaujolais tot de Bourgognewijnen, maar eigenlijk houdt dat weinig steek. Beaujolais ligt zuidelijker, heeft rotsige bodems in plaats van de Bourgondische kalkrijke ondergrond en bovendien worden rode Beaujolaiswijnen van de Gamaydruif gemaakt en niet van Pinot Noir. Ja, er is ook Gamay in Bourgogne, maar die speelt daar tweede viool. De heuvels zijn ook een stuk hoger in de Beaujolais, met een ultieme piek op 1.012 meter.

Naast de algemene AOC Beaujolais en Beaujolais Supérieur, krijgen 39 noordelijke gemeenten de status van Beaujolais Village. Daarbinnen mogen 10 gemeenten hun eigen naam aan de wijn geven, de zogenaamde cru’s. Enkele namen klinken je vast bekend in de oren: Fleurie, Brouilly, Moulin-à-Vent of Saint-Amour. Aan poëzie hebben ze daar geen gebrek.

De natuurlijke wijn van Lapalu

Genoeg theorie, tijd om een fles te ontkurken. In het Leuvense restaurant Het Land aan de Overkant dronk ik onlangs een Beaujolais Villages Veilles Vignes 2004 van Jean-Claude Lapalu. Lapalu is een aanhanger van de natuurlijke wijn. Hij gaat dus nog een stuk verder dan de doornsee bioboer, met onder meer natuurlijke gisten en een absoluut njet tegen sulfiet. Reken daarbij nog eens stokken van 60 à 100 jaar, zeer lage rendementen en een bodem van graniet. Dan merk je pas wat Gamay in zijn mars heeft. Naast bakken rood fruit en heerlijke frisheid proeven we een puike structuur en een verrassende concentratie. In neus en mond ontdekken we een wild kantje, maar zonder overdrijving.

Bij een schotel van speenvarken toonde deze Beaujolais meteen ook zijn sterkste troef: het is een echte maaltijdwijn. Veel powerwijnen scoren op de proeftafel maar vinden nauwelijks een geslaagde toepassing aan de eettafel. Aan dit soort wijnen beleef je dus meer plezier.

Overigens, felicitaties aan restaurantuitbater Luc Roelandt, die steeds weer gedurfde wijnen koppelt aan zijn menu’s. Goede gastronomie eindigt niet bij het bord.

€ 10,20 bij Vinikus

 

Lapalu

 

17:44 Gepost door Luk in WIjn | Permalink | Commentaren (0) | Tags: beaujolais, gamay |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.